تنها راه تغییر یافتن یک تصمیم واقعی است.
خانه » اخبار » اقدام آمریکا و رژیم صهیونیستی درباره جولان اشغالی، زنگ خطری برای کشورهای عربی و اسلامی

اقدام آمریکا و رژیم صهیونیستی درباره جولان اشغالی، زنگ خطری برای کشورهای عربی و اسلامی

به گزارش گروه سیاست خارجی خبرگزاری فارس، «ناصر کنعانی» رئیس دفتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی ایران در قاهره در مقاله‌ای درباره اقدام آمریکا و رژیم صهیونیستی درباره جولان اشغالی نوشت: «روز اول فروردین ۱۳۹۸ (۲۱ مارس ۲۰۱۹) ترامپ رئیس جمهوری آمریکا در توییتر خود نوشت "پس از ۵۲ سال، زمان آن رسیده است که ایالات متحده حاکمیت اسرائیل بر بلندی‌های جولان را که دارای اهمیت راهبردی برای امنیت کشور اسرائیل و ثبات منطقه است، به رسمیت بشناسد." !

بلندی‌های جولان همواره بخشی از خاک سوریه از زمان استقلال این کشور بوده است و اقدام رژیم صهیونیستی در اشغال این بلندی‌ها در جریان جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل در ژوئن سال ۱۹۶۷، تغییری در وضعیت تاریخی و نیز حقوقی بلندی‌های جولان نمی‌دهد. گرچه رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۸۱میلادی قوانین داخلی خود را به این منطقه تسری داد که از نظر حقوقی، به منزله انضمام اعلام نشده آن به خاک فلسطین اشغالی بود، اما جامعه بین‌المللی هیچگاه این اقدام را به رسمیت نشناخته و بلندی‌های جولان را همچنان اراضی اشغال شده در جنگ تلقی می‌کند.

وی یادآور شده است: بدیهی است که اشغال یک سرزمین، هر چقدر هم که زمان آن به درازا بکشد، مشروعیت برای اشغالگر به همراه نمی آورد، چرا که تمامیت ارضی دولت‌ها مهمترین اصل در حقوق بین‌الملل است. بنابراین شناسایی حاکمیت رژیم صهیونیستی بر جولان از سوی رئیس جمهور آمریکا، ناقض قوانین بین‌المللی و حتی مغایر مصوبات شورای امنیت سازمان ملل متحد است که دولت آمریکا عضو دائم همان شورا به حساب می‌آید.

کنعانی اضافه می‌کند: آمریکا اندک زمانی قبل از شناسایی جولان به عنوان بخشی از سرزمین های اسرائیلی، بیت المقدس را به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی به رسمیت شناخت و در تاریخ ۱۴ ماه می ۲۰۱۸، سفارت خود را از تل‌آویو به قدس منتقل کرد. وزارت خارجه آمریکا متعاقبا در گام دیگری اعلام کرد: سرکنسولگری و سفارت آمریکا در بیت المقدس به عنوان یک مرکز دیپلماتیک واحد از تاریخ ۴ مارس ۲۰۱۹ ادغام می‌شوند.

وی ادامه می‌دهد: کنسولگری آمریکا در بیت‌المقدس پس از پیمان‌های اسلو ۱ و ۲ در دهه نود میلادی (۱۹۹۳ و ۱۹۹۵) در عمل سفارت آمریکا نزد تشکیلات خودگردان فلسطین بود. به این ترتیب کنسولگری آمریکا در بیت‌المقدس عملا روابط دیپلماتیک خود را با دولت خودگردان فلسطین کاهش می‌دهد و به جای آن "واحد امور فلسطین" فعالیت خواهد کرد. مایک پامپئو، وزیر خارجه آمریکا، مدعی است که این "ادغام" تغییری در سیاست‌های آمریکا محسوب نمی‌شود و هدف آن "بهبود کارآیی و کارآمدی" است!!

کنعانی بیان می‌کند: بستن دفتر سازمان آزادی بخش فلسطین در واشنگتن در ۱۰سپتامبر ۲۰۱۸ گام دیگر آمریکا در نادیده گرفتن جایگاه حقوقی فلسطین بود. آمریکا همچنن در گام دیگری به منظور تحمیل حداکثر فشار بر دولت خودگردان فلسطین برای قبول کردن شروط واشنگتن در روند سازش با رژیم صهیونیستی، کمک های سالانه خود به آژانس امداد رسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی موسوم به «آنروا» را قطع کرد.

به گزارش فارس، رئیس دفتر حفاظت منافع ایران در قاهره یادآور می‌شود: تمامی این اقدامات در حالی صورت می‌گیرد که ترامپ از زمان به قدرت رسیدن، طرح «معامله قرن» را برای پایان بخشیدن به مسئله فلسطین و عادی سازی کامل روابط عربی – اسرائیلی مطرح کرد و کشورهای عربی را برای پذیرش آن تحت فشار قرار داده است. گرچه آمریکا هنوز جزییات کامل این طرح را افشاء نکرده است، اما بسیاری از شواهد و قرائن دال بر آن است که تبادل اراضی عربی و نیز حذف کامل حق بازگشت آوارگان فلسطینی خارج از وطن به سرزمین آبا و اجدادی خود، از بخش های مهم معامله قرن آمریکایی است، معامله‌ای که یک طرف آن (رژیم صهیونیستی) برنده کامل و طرف دیگر آن بازنده کامل است.

این دیپلمات کشورمان خاطرنشان می‌کند: کاملا روشن است که گام‌های آمریکا در خصوص بیت المقدس با این هدف طراحی و اجراء می‌شود که اساسا موضوع قدس و بیت المقدس را از روند هر مذاکره‌ای که در آینده قرار است بین فلسطینی‌ها و کشورهای عربی با اسرائیل صورت گیرد، حذف کنند.

کنعانی اضافه می‌کند: در حالی که دولت آمریکا با گام‌های بلند و بی سابقه‌ای به سمت زدودن حقوق انسانی، طبیعی و قانونی فلسطینی‌ها در حرکت است و همه مقررات شناخته شده بین‌المللی را نقض می‌کند و حتی برای قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز که خود عضو دائم آن است، هیچ ارزشی قائل نمی‌شود، اما در سوی دیگر در کشورهای عربی و اسلامی، تنها شاهد صدور بیانیه‌ها و مواضع تکراری هستیم که صرفا برای ثبت در تاریخ مناسب است و خاصیت عملی دیگری ندارد. گویی تل آویو و واشنگتن یقین کرده اند که تنها واکنش جبهه سیاسی مقابل، صدور بیانیه‌های سیاسی است!

وی عنوان می‌کند: به راستی کشورهای عربی و اسلامی به ویژه کشورهای مجاور فلسطین اشغالی، چه راهکاری برای حمایت از فلسطین و نیز سرزمین‌های ملی خود از خطر توسعه طلبی‌های رژیم صهیونیستی دارند؟ این دسته از کشورها چه پاسخی برای این سؤالات افکار عمومی و ملت‌های خود دارند که آیا توسعه طلبی اسرائیل و آمریکا فقط به سرزمین‌های فلسطینی و یا جولان اشغالی محدود خواهد شد؟! آیا با فرض واگذاری اراضی فلسطینی به رژیم صهیونیستی و چشم پوشی از قدس به عنوان میراث مشترک ادیان الهی از جمله دین مبین اسلام و قبله اول مسلمین، رژیم صهیونیستی از توسعه طلبی خود نسبت به سایر سرزمین های اسلامی و دول مجاور خود چشم خواهد پوشید؟ آیا پیمان‌های صلح با اسرائیل بازدارنده است؟ مگر نه اینکه دولت خودگران فلسطین خود امضاء کننده پیمان‌های اسلو با رژیم صهیونیستی بوده است؟ آیا رژیم صهیونیستی به پیمان اسلو وفادار مانده است؟ آیا به توافق با آمریکا می‌توان امید بست؟! آیا آمریکا که خود بزرگترین ناقض حقوق فلسطینی‌ها و بزرگترین حامی توسعه طلبی‌های اسرائیل است، می‌تواند کشوری صلاحیت دار و بی طرف و امین برای توافق عربی – اسرائیلی باشد؟ و…

وی در این مقاله می‌پرسد: به راستی تا چه زمانی می‌توان چشم بر حقائق تلخ ناشی از تجاوزات روزمره رژیم صهیونیستی به حقوق مسلم و غیر قابل انکار فلسطینی‌ها و کشورهای عربی و اسلامی بست و تا چه زمانی می‌توان با آمریکا به عنوان بزرگترین حامی رژیم صهیونیستی در خصوص مسئله فلسطین مماشات کرد؟!

در ادامه این مقاله آمده است: درک این قضیه آسان است که احقاق حقوق فلسطینی‌ها، حفظ بیت المقدس و ممانعت از یهودی سازی کامل آن و ممانعت از توسعه طلبی روزمره رژیم صهیونیستی و باج خواهی مستمر آمریکا از کشورهای عربی و اسلامی به نفع اسرائیل، نیازمند یک استراتژی جامع است و اینکه کشورهای عربی و اسلامی می بایست چشم خود را به این حقیقت باز کنند که مسئله فلسطین یک مسئله مرکزی برای همه جهان اسلام و بلکه برای همه جهانیان است و جهان عرب و اسلام در خط مقدم این جبهه قرار دارند.

رئیس دفتر حفاظت منافع ایران در قاهره می‌افزاید: شایسته است که به جای تهدید انگاری ایران که یک توطئه آمریکایی – اسرائیلی است، اسرائیل و آمریکا را دشمن اصلی بدانند و به جای تلاش بی حاصل برای انزوای ایران، به انزوای اسرائیل و آمریکا فکر کنند. شایسته است به جای تحریم و تعلیق عضویت سوریه در اتحادیه عرب، رژیم صهیونیستی را تحریم و هرگونه روابط خود با آن را قطع کنند. جهان عرب و اسلام باید بدانند که این اقدامات صرفا برای حمایت از فلسطین نیست، برای حمایت و صیانت از امنیت و تمامیت ارضی خودشان است و در واقع فرزندان فلسطین به نمایندگی از ملت‌های اسلامی و عربی در مقابل رژیم صهیونیستی ایستاده‌اند.

به گزارش فارس، ناصر کنعانی در این مقاله می‌افزاید: لازم است صدور بیانیه‌های تکراری و بی اثر را کنار بگذارند و برای حمایت از امنیت و تمامیت ارضی خود و نیز میراث مشترک اسلامی و ادیان الهی در اراضی مقدس فلسطینی، اقدامی عملی کنند. برغم اینکه اکنون ۱۳۷ کشور جهان، کشور و یا واحدی سیاسی به نام فلسطین را به رسمیت می‌شناسند، اما این موضوع نمی‌تواند به تنهایی در مقابل توسعه طلبی رژیم صهیونیستی بازدارنده باشد. اقدام آمریکا در شناسایی جولان به عنوان اراضی اسرائیلی، یک زنگ خطر بزرگ برای همه کشورهای منطقه است که نباید با بی توجهی و صدور بیانیه‌های تکراری از کنار آن گذشت، چرا که اشتهای اسرائیل و آمریکا پایانی ندارد.

وی در پایان این مقاله عنوان می‌کند: شایسته است به جای گذاشتن پرچم فلسطین در اجلاس‌های اتحادیه عرب و کنفرانس‌های کشورهای اسلامی، موضوع و مسئله فلسطین را در مرکز اجلاس‌ها قرار دهند و برای نجات آن ائتلاف کنند، ائتلاف برای نجات فلسطین و نجات کشورهای عربی و اسلامی و نجات جهانیان از تهدید واقعی و مستمر رژیم صهیونیستی.

انتهای پیام/

اشتراک گذاری مطلب
ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز